Araç kullanıcıları tarafından direksiyon kutusu diğer parçalar kadar önemsenmese de aracın en çok kullanılan ve sürüş güvenliğini birinci derecede etkileyen en önemli parçalar bütünüdür.

Geçmişten günümüze mekanik, hidrolik ve elektrik motoru desteğiyle oluşturulan dişli kutuları direksiyon hareketini tekerleklere iletmek için kullanılmıştır. Mekanik sistemde direksiyon simidinin özellikle durağan vaziyetteyken döndürülmesi çok zor olmaktadır. Hidrolik sıvısının pompa ile sistem içerisinde hareketiyle oluşturulan basınç gücünün kullanıldığı direksiyon sistemleri ile dönüşler daha da kolaylaşmıştır. Günümüzde güncel birçok araçta ise direksiyon kutusunda kullanılan fırçasız DC motorlar ve ek dişli yapısı ile daha verimli ve sorunsuz bir direksiyon sistemi elde edilebilmiştir.

Araç hızının düşük olduğu durumlarda direksiyon dönüşünün kolay olması sürüşü konforlu hale getirirken, yüksek hızlarda daha zor dönen hisli bir direksiyon aracın kontrolünü kolaylaştıracaktır. Hıza duyarlı direksiyon sistemleri birçok markada standart olarak sunulmaktadır.

Mekanik direksiyon kutuları yardımcı parçalar içermediğinden olası arızalara karşı daha dayanıklıdır. Hidrolik sıvı destekli sistemlerde ise sıvı aktarım kanallarında zamanla çatlaklar oluşabilmekte ve oluşan kaçaklar nedeniyle sıvı azalmaktadır. Yetersiz basınç durumunda kontrol zorlaşmaktadır. Elektrik motoruyla desteklenen sistemlerde olası motor arızalarında ek dişli yapısından dolayı dönüşler diğer sistemlere göre daha iyi olmaktadır. Buna rağmen tüm sistemlerde oluşabilecek sorunlar en kısa sürede giderilmelidir.

Modern araçlarda direksiyon mekanizması, dönme hareketini direksiyon mili ve mafsal üzerinden doğrusal harekete çevirmeyi doğrusal bir dişlinin (kremayer) dairesel bir dişli (pinyon) üzerindeki hareketiyle gerçekleştirmektedir. Bazı araçlarda ise direksiyon simidinin hareketi döner bilye somun sistemi ile tekerleklere aktarılmaktadır.

Direksiyon kutusunun çalışması incelendiğinde, direksiyonun sağa ya da sola hareketiyle pinyon dişlisi kremayer dişlisini yatay eksende doğrusal olarak harekete geçirir. Kremayer dişlisinin olduğu mil yataydaki hareketi itici rotil ve rot başı aracılığıyla tekerlek göbeğindeki poryaya bağlı deveboynuna ile tekerleklere iletilmektedir. Bu şekilde tekerlekler acherman geometrisine uygun şekilde dönüşlerini gerçekleştirir.

Klasik olarak tüm araçlarda dönüş, ön tekerlerin sağa veya sola hareketiyle sağlanmaktadır. Düz acherman açısının kullanıldığı direksiyon sistemlerinde viraj içindeki teker daha büyük dönüş açısına sahipken dış teker daha küçük açıya sahiptir. Ters acherman açısı ise özellikle Formula 1 gibi çok yüksek hızlardaki araçlarda kullanılan direksiyon sistemlerinde mevcuttur. Bu tip araçlarda direksiyon sistemi tarafından dış tekere büyük, iç tekere küçük dönüş açısı verilmektedir.

İlk kez Japonlar tarafından duyurulan 4 tekerli dönüş sistemleri ilkel olarak 1985 model Nissan R31 Skyline, 1987 model Honda Prelude ile başlamış BMW 850 CSi, Xedos 9, Lamborghini Urus, Mitsubishi 3000 GT, Ford F-150 Platinum ZF, Porsche 911 GT3, Porsche 911 Carrera, Ferrari F12TDF, Renault Megane RS, Nissan 300 ZX, , Mercedes-Benz S Class gibi pek çok araçta ECU birimiyle kontrol edilerek daha da geliştirilmiştir. Düşük hızlarda ön tekerlerle farklı yönlerde dönerek manevrayı kolaylaştıran sistem yüksek hızlarda ön tekerlerle aynı yönde dönerek aracın yol tutuş yeteneğini arttırmaktadır.

Hidrolik sistemlerin kullandığı pompa gücünü doğrudan motordan veya elektrik motoruyla gerçekleştirilmektedir. Motor devri yükseldikçe pompanın ürettiği basınç artmakta ve direksiyon çok kolay hareket etmektedir. Bu durum yüksek hızlarda artan motor devriyle aracın kontrolünü güvensiz hale getirmektedir. Elektrik motorlu hidrolik sistemlerde ise bu dezavantaj giderilmiştir.

Elektrik motoru destekli sistemler çalışırken bir elektronik kontrol birimiyle (ECU) direksiyon açısı, direksiyon dönüş hızı, ABS birimi ile tekerleklerin dönüş hızı, ESP birimi ile aracın savrulma bilgileri gibi birçok veri toplanarak sürücünün direksiyon tepkilerinin güvenli ve konforlu hale getirilmesi sağlanmaktadır.

Ayrıca otomatik park, otonom sürüş, şerit takip gibi güncel pek çok özellik elektronik olarak kontrol edilebilen elektrik motoru sayesinde çok daha kolay yapılabilmektedir.

Eski araçların direksiyonunda çevirmeye yardımcı bir donanım olmadığı için bu tip araçlarda direksiyonu çevirmek için gerekli kuvvetin tamamını sürücü karşılar. Dolayısıyla özellikle park manevralarında lastikler dönmediği için güçlükle direksiyon çevrilir.

Günümüz araçlarında ise bu sert kuvveti yumuşatacak bir takım yardımcı elemanlar bulunmaktadır. Hidrolik direksiyon sistemi ve elektrik destekli direksiyon sistemi sürücünün üzerinden yükü alır ve direksiyonun rahatça dönmesini sağlar. Bu yardımcı sistemlerin arıza yapması durumunda aracınız tıpkı eski araçların direksiyonu gibi sertleşir ve alışılan yumuşak sürüşten eser kalmaz.

Hidrolik direksiyon sistemlerinde hidrolik yağın kaçak yapması, pompa arızaları, kayış kopması veya elektrik arızaları sonucu sistem işlevsiz hale gelmiş olabilir. Aracın direksiyonu sağa ve sola tam tur çevrilerek yağ sızıntısı kontrolünün yapılması, sistemde kaçak varsa kaçağın tespitini sağlayacaktır.

Elektrikli direksiyonda ise arıza, sigorta atması, kablo kesilmesi,  soket çıkması gibi basit hatalardan kaynaklanıyor olabilir. Eğer bu problemlerden kaynaklı değilse elektrik motoru bozulmuş olabilir. Bazı araçlarda da güvenlik nedeniyle, motor yüksek devir çevirdikten sonra elektrikli direksiyon bir süre sert kalabilir. Elektrik destekli direksiyona sahip araçlarda park esnasında direksiyonun yumuşak olması fakat yol alırken sertleşmesi tamamen normaldir. Sürüş güvenliğini tehlikeye atmamak amacıyla otomobiliniz hızlanırken direksiyona gelen elektrik desteği azalmaktadır. Bu sayede yüksek hızlarda ani direksiyon hareketinin önüne geçilir.

Eğer yardımcı sistemlerin hatasız olduğunu, aracın mekanik (yürüyen) sisteminde darbeye bağlı bir arıza olduğu düşünülüyorsa yukarıdakilerden farklı bir prosedür uygulanır. Direksiyon dişli kutusu ile direksiyon mili ayrılarak direksiyon sertliğine bakılır. Eğer sert olan direksiyon bu işlemden sonra önemli ölçüde yumuşamış ise aracın ön düzeninde bir hatanın olduğu düşünülür. Araç lifte kaldırılarak rot kolları, rot başları, süspansiyon sistemi gibi aksamlar kontrol edilir.

Elektrikli direksiyon sistemlerinde OBD bağlantısı kurularak hata kodu okumak suretiyle de kolay bir şekilde sorun çözülebilir.

Unutulmamalıdır ki direksiyon sistemi ve mekaniği aracı yolda tutan, sürüş güvenliğini sağlayan, aracın en önemli bileşenlerinden biridir. Hatalı halde aracı kullanmamak ve bir an önce yetkin bir ustaya götürüp sorunu çözmek yaşanılabilecek kazaların önüne geçer.